Konnichiwa!

Nauwelijks geslapen vannacht, en de momenten dat ik sliep was ik te laat voor m'n vlucht of moesten we met de auto naar Japan terwijl hij niet wilde starten (???). Gelukkig ging om 8 uur gewoon de wekker en mocht ik eruit. Nog even wat spullen regelen voor m'n moeder, eitje bakken voor de lunch op brood en zelf even ontbijten. Kleding lag al klaar dus no problemo. Spullen van Bob de parkiet stonden al in een tas, dus na het ontbijt was het tijd voor mijn lieve vogeltje om het huis te verlaten. Hij leek het allemaal wel in orde te vinden bij mijn moeder, ik had het er in ieder geval moeilijker mee (lees: tranen met tuiten). Hop, weer naar huis waar een afscheidscomité me uit zou zwaaien. Weer tranen met tuiten natuurlijk. Maargoed, we zaten nu in ieder geval in de auto naar Schiphol.

Eenmaal op het vliegveld aangekomen en bij de rest van ons groepje gevoegd. Reisbagage dumpen bleek nog een uitdaging, gezien de selfservice machine mijn tas niet mooi genoeg vond om 'm mee te nemen. Hoppa, servicedesk. Krabbeltje op m'n boarding pass en een (letterlijk) enorme last van m'n schouders gegooid. Inmiddels waren de twee resterende leden van ons groepje gearriveerd en al bijna uit de rij. De aanwezige familieleden hebben we netjes geaaid, gekust en geknuffeld en natuurlijk uitgezwaaid toen we naar onze gate liepen.

Het lijkt net een sciencefiction film als je je paspoort moet laten checken. Stap door deze poortjes, breng uw paspoort in dit lichtgevende paaltje en kijk naar de felle zuil voor u waar u zichzelf kan zien door de camera. Oja, de marechaussee staat in de tussentijd wel in je nek te hijgen maar we hopen dat u zich daar niet aan stoort. Alles goed? Je wordt niet door een angstvallig grote man tegen de grond gewerkt? Tof! Je bent binnen.

Momenteel zitten we bij te komen van een broodje en wat te drinken. De vlucht is 15 minuten vertraagd naar 15:00u, maar daar maak ik me persoonlijk geen zorgen om. Ik upload straks wel zo'n typische 'ik ga op vakantie!' foto van een vliegtuig die staat geparkeerd. Om het gevoel er alvast een beetje in te krijgen.

Jaa, mata ne!
(*tot later)